images

12 sep 2018

'Ik bel je terug' .... maar niet echt

Herken jij dit ook?

Mensen die beloven je terug te bellen: ‘Ja dat doe ik echt.’ Of: ‘ik weet nog niet precies hoe laat, maar ik bel je morgenvroeg’. En vervolgens blijft het oorverdovend stil. Zelfs bij mensen van wie je dacht dat ze gewoon doen wat ze zeggen.

Wat komt dit vandaan?
Is dit een typisch fenomeen van deze tijd? Zegt het iets over wederzijdse verwachtingen of belangen? Of gaat het hier juist over onze persoonlijke waarden? Of misschien wel alle drie?

Doen wat je zegt…
Hoe het ook zij, feitelijk gaat het erom dat je een afspraak lijkt te maken die de ander niet nakomt. Ik ben opgevoed met ‘doe wat je zegt en zeg wat je doet’. Dat werkt nog steeds, hoewel de manier van invullen heel erg bepaalt welk effect het heeft. Al te recht voor zijn raap is niet altijd de beste invulling. Met nuance en empathie voor de ander kom je een stuk verder is mijn ervaring. Communiceren gaat niet alleen over zenden en ontvangen of over in contact blijven, maar veel meer over wederzijds begrip en met elkaar in verbinding komen/blijven.

Verkeerd verbonden?
Ben je teleurgesteld in degene die niet terugbelt? Blijkbaar zit er dan een kink in de kabel. Er is iets aan de hand in jullie verbinding. Grote kans dat de ander jouw belang niet ziet of daar geen empathie voor heeft. Zelf heb ik dat weleens met verkopers. Misschien is dat de reden dat ik liever heb dat onze diensten gekocht worden dan dat ik die verkoop.    Ik bel wel terug!